Η καλύτερη χωματερή είναι του διπλανού δήμου
ή
«Διατηρήστε τον Αμβρακικό καθαρό, ρίξτε τα απόβλητα στην Κατούνα..»
Οι Δημότες των Δήμων του Αμβρακικού κόλπου, μπορούν να γλεντάνε, να μασκαρεύονται, να γελάνε (βλέπε και Αμφιλοχιώτικο καρναβάλι, ΕΤ3) αφού είναι μακριά από την ρυπογόνο περιοχή που ξεχειλίζει από τα ψόφια ψάρια του Αμβρακικού, αντίθετα με τους φτωχούς πολίτες του Δήμου Μεδεώνος, που κλαίνε την μοίρα τους αφού η γη τους καταστρέφεται και το πανέμορφο Λουτράκι (εκεί που κάνανε τα μπάνια τους!) μετατράπηκε σε κρανίου τόπος, αφού έγινε σε μια νύχτα χωματερή για 700 τόνους απόβλητα σάπια ψάρια (όπου φτωχός και η μοίρα του!!).
Oι πολίτες του Αμβρακικού, σε αντίθεση με τους φτωχούς της Κατούνας, έχουν μεγάλα καράβια και φορτηγά, με τα οποία μπορούν να απομακρύνουν γρήγορα ότι βάζει σε κίνδυνο την δημόσια υγεία τους. Και ο πλούσιοι Δήμοι, σε αντίθεση με τον φτωχό, μπορούν να συγκεντρώνουν γρήγορα τα σάπια ψάρια και να τα μεταφέρουν για θάψιμο στην αυλή του φτωχού (από φτωχό μη δανειστής περπατάει και κλαίει!!.).
Οι μεγάλοι δήμοι αρπάζουν όλο τον πλούτο του Αμβρακικού (άρπαξε να φας και κλέψε να ’χεις), διατηρώντας στα όρια τους ακόμα και ιχθυοκαλλιέργειες αλλά θέλουν μόνο τα οφέλη και τα κέρδη κι έτσι μόλις ξεσπάσει καταστροφή όλοι -με μια θαυμαστή σύμπνοια- προτείνουν τα δικά τους απόβλητα, να πνίξουνε τον...διπλανό δήμο της Κατούνας, (μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα) που είναι μικρός, αδύνατος και «άκουσον-άκουσον» δεν διατηρεί στα νερά του καμιά ιχθυοκαλλιέργεια!!.
Έτσι ο τόπος μας για φιλανθρωπικά ψίχουλα φιλοξενεί τις πιο βρόμικες ανάγκες των δυνατών δήμων (άλλοι σπέρνουν και θερίζουν κι άλλοι τρών’ και μαγαρίζουν!!).
Η τοπική κοινωνία της Κατούνας και του Δήμου Μεδεώνος καλείται να επιλέξει με ποιον τρόπο επιθυμεί να πεθάνει. Είτε με το θάνατο πέφτοντας στα μολυσμένα νερά του Αμβρακικού, είτε με το θάνατο που θα δημιουργήσουν τα απόβλητα από τα σάπια ψάρια.
Και οι άνθρωποι της εξουσίας έχουν αρχίσει να χορεύουν, σκασμένοι στα γέλια για το μεγάλο τους κόλπο να μεταφέρουν τα απόβλητα στο Λουτράκι και για το πώς μπορούν και βγαίνουν πάντα κερδισμένοι (γάτος γαμάει, γάτος σκούζει),
εκεί όπου θηλιές έπρεπε να σφίγγουν γύρω από το λαιμό τους για την κατάντια του Αμβρακικού!!!. (Όποιος χέζει στη θάλασσα, το βρίσκει στ’ αλάτι!!).
digg it
del.icio.us
Η καλύτερη χωματερή είναι του διπλανού δήμου
ή
«Διατηρήστε τον Αμβρακικό καθαρό, ρίξτε τα απόβλητα στην Κατούνα..»
Οι Δημότες των Δήμων του Αμβρακικού κόλπου, μπορούν να γλεντάνε, να μασκαρεύονται, να γελάνε (βλέπε και Αμφιλοχιώτικο καρναβάλι, ΕΤ3) αφού είναι μακριά από την ρυπογόνο περιοχή που ξεχειλίζει από τα ψόφια ψάρια του Αμβρακικού, αντίθετα με τους φτωχούς πολίτες του Δήμου Μεδεώνος, που κλαίνε την μοίρα τους αφού η γη τους καταστρέφεται και το πανέμορφο Λουτράκι (εκεί που κάνανε τα μπάνια τους!) μετατράπηκε σε κρανίου τόπος, αφού έγινε σε μια νύχτα χωματερή για 700 τόνους απόβλητα σάπια ψάρια (όπου φτωχός και η μοίρα του!!).
Oι πολίτες του Αμβρακικού, σε αντίθεση με τους φτωχούς της Κατούνας, έχουν μεγάλα καράβια και φορτηγά, με τα οποία μπορούν να απομακρύνουν γρήγορα ότι βάζει σε κίνδυνο την δημόσια υγεία τους. Και ο πλούσιοι Δήμοι, σε αντίθεση με τον φτωχό, μπορούν να συγκεντρώνουν γρήγορα τα σάπια ψάρια και να τα μεταφέρουν για θάψιμο στην αυλή του φτωχού (από φτωχό μη δανειστής περπατάει και κλαίει!!.).
Οι μεγάλοι δήμοι αρπάζουν όλο τον πλούτο του Αμβρακικού (άρπαξε να φας και κλέψε να ’χεις), διατηρώντας στα όρια τους ακόμα και ιχθυοκαλλιέργειες αλλά θέλουν μόνο τα οφέλη και τα κέρδη κι έτσι μόλις ξεσπάσει καταστροφή όλοι -με μια θαυμαστή σύμπνοια- προτείνουν τα δικά τους απόβλητα, να πνίξουνε τον...διπλανό δήμο της Κατούνας, (μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα) που είναι μικρός, αδύνατος και «άκουσον-άκουσον» δεν διατηρεί στα νερά του καμιά ιχθυοκαλλιέργεια!!.
Έτσι ο τόπος μας για φιλανθρωπικά ψίχουλα φιλοξενεί τις πιο βρόμικες ανάγκες των δυνατών δήμων (άλλοι σπέρνουν και θερίζουν κι άλλοι τρών’ και μαγαρίζουν!!).
Η τοπική κοινωνία της Κατούνας και του Δήμου Μεδεώνος καλείται να επιλέξει με ποιον τρόπο επιθυμεί να πεθάνει. Είτε με το θάνατο πέφτοντας στα μολυσμένα νερά του Αμβρακικού, είτε με το θάνατο που θα δημιουργήσουν τα απόβλητα από τα σάπια ψάρια.
Και οι άνθρωποι της εξουσίας έχουν αρχίσει να χορεύουν, σκασμένοι στα γέλια για το μεγάλο τους κόλπο να μεταφέρουν τα απόβλητα στο Λουτράκι και για το πώς μπορούν και βγαίνουν πάντα κερδισμένοι (γάτος γαμάει, γάτος σκούζει),
εκεί όπου θηλιές έπρεπε να σφίγγουν γύρω από το λαιμό τους για την κατάντια του Αμβρακικού!!!. (Όποιος χέζει στη θάλασσα, το βρίσκει στ’ αλάτι!!).
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΔΗΜΟΥ ΜΕΔΕΩΝΟΣ